Sófókles

Úr Wikivitnun, frjálsa tilvitnanasafninu

Sófókles

Sófókles (496 f.Kr. – 406 f.Kr.), forngrískt leikskáld.

[breyta] Tilvitnanir

• „Sá sem biður um lengra líf
  en löngum var talið hófi næst,
  þykir mér haldinn hugar-glöpum,
  heimska vekur upp slíka bæn.
  Því árin fylla sín forðabúr
  fremur af þraut en yndi;
  gleðin hopar við ævinnar mundangs-mark.“

Ödípús í Kólonos 1211-1220 (þýð. Helga Hálfdanarsonar)

• „Að hugsa sér hvað menn sem hugsa, hugsa rangt!“

Antígóna 323 (þýð. Helga Hálfdanarsonar)

• „Margt er undrið, og mun þó víst
  maðurinn sjálfur undur stærst.“

Antígóna 323-333 (þýð. Helga Hálfdanarsonar)

• „Hugvit mannsins og máttug snilld
  margan dregur á tæpan stig,
  einn til heilla og hinn til falls.“

Antígóna 363-365 (þýð. Helga Hálfdanarsonar)

• „Hitt er óbrigðult enn sem fyrr
  öllu mennsku, að hóflaust líf
  hreppir að lokum hóflaust böl.“

Antígóna 611-613 (þýð. Helga Hálfdanarsonar)

• „Og það er hvers manns æðsta boð að leggja mátt sinn allan fram í annars hag.“

Ödípús konungur 314-315 (þýð. Helga Hálfdanarsonar)

• „Þeim sem guðirnir vilja verst,
  villa þeir sýn á illt og gott;
  verða þá stopul stundargrið.“

Antígóna 622-625 (þýð. Helga Hálfdanarsonar)

• „Tíminn er mildur guð sem græðir.“

Elektra 179 (þýð. Helga Hálfdanarsonar)

[breyta] Tenglar

Wikipedia hefur grein um

Sófókles